Beautiful 6th place in Olympic Final

August 25th 2004 - Simon ended last evening in sixth place in the Olympic Steeple Chase Final. A position to be proud of!

“I’m happy with my result. I gave everything! I tried to go with the Kenyans and to compete for the medals, and I certainly believe that is the way to go in an Olympic final. I settled in 5th position immediately after the Kenyans, and ran a fast first km in 2.42. However, after thre laps I felt that it was too much for me to go with them, especially when they started surging one after the other. I started to pay the price for my aggressive start and fell back substantially, until 10th position at some point after 2 km. At that point, I started to give it everything I had, and managed to come back strongly with a very fast last km to finish 6th.”

Simon's time of 8.13 was his fastest of the year, and one of his fastest ever. “I think the consistency I am showing throughout the year, with times of 8.17, 8.15, and now 8.15+8.13 within 3 days, is the result of the training I have been doing with Stechemesser. I have trained the whole season to cope with 2 fast races after each other, and on coping with the high start pace in championships. In other championships, these were always my weaknesses: I couldn’t run two fast races after each other, and never dealt well with an initial pace of 2.42/km, which I did here both in heat and final.”

Simon was impressed by the excellent coaching help of Bram Wassenaar, who helped Simon to remain relaxed in his preparation and focus to fight at the right time of the race. "Bram knows mw from heel to toe, and certainly knows how to deal with me in the moments that the stress is rising by the minute. He has a long track record in coaching, and that pays off. I could see him get nervous in the last hour to the race, which shows his intimate involvement", Simon said.

Simon's coach Stechemesser was proud of his athlete. “Simon showed me that he was mentally very strong and that’s very important for an athlete at this level. The pressure, both in heats and final, is enormous, something that only people know that have been through these kind of championships, with the strongest competition and largest media coverage possible. He really showed that he wanted to beat the Kenyans, something which is a rare quality among western athletes, who usually seem to be satisfied with the top spots behind the Africans. However, he also showed that physically it was just too much for him. I spoke a lot with Simon in the weeks before the race about the tactics, although one can never predict how these races develop. After his rather difficult second kilometer, his last laps were absolutely amazing. I’m proud of this result; a sixth place in a long distance event is strong and we trained hard for it!”

Race info

 1 KEMBOI Ezekiel             KEN   8:05.81  SB 
 2 KIPRUTO Brimin             KEN   8:06.11   
 3 KOECH Paul Kipsiele        KEN   8:06.64   
 4 AMER Musa Obaid            QAT   8:07.18  PB 
 5 MARTIN Luis Miguel         ESP   8:11.64  SB 
 6 VROEMEN Simon              NED   8:13.25  SB 
 7 TAHRI Bouabdallah          FRA   8:14.26  SB 
 8 EZZINE Ali                 MAR   8:15.58   
 9 MARTIN Eliseo              ESP   8:15.77  SB 
10 LEDAUPHIN Vincent          FRA   8:16.15  SB 
11 LINCOLN Daniel             USA   8:16.86   
12 POPLAWSKI Radoslaw         POL   8:17.32  PB 
13 MOHAMED Mustafa            SWE   8:18.05  PB 
14 JIMENEZ Antonio David      ESP   8:22.63   
15 SAIFELDIN Khamis Abdullah  QAT   8:36.66  

Vroemen in zijn nopjes met diploma

ATHENE - Het was eigenlijk te gek voor woorden, maar twee ronden voor het einde van zijn steeplerace dacht Simon Vroemen gisteravond aan het olympisch diploma. Drie Kenianen en één Qatari waren al te ver weg gesneld om nog in medailles te geloven, maar een plaats bij de topzes lag nog in het verschiet. Vroemen verbeet zich en wist die zesde plaats, en dus dat rare diploma, veilig te stellen. Vooraf had Vroemen gehoopt op een plaats bij de topzes en gedroomd van een medaille. Dromen komen zelden uit in de harde wereld van de topsport, zeker als je kiest voor het taaie beroep van steepleloper. Dan weet je als Europeaan dat je te maken krijgt met Keniaanse tegenstand, en dat het behalen van een mondiale medaille een te grote opgave is. Natuurlijk waren de Oost-Afrikanen ook dinsdagavond superieur op de fascinerende rondgang met hindernissen. Ezekiel Kemboi (8.05,81) veroverde goud, vlak voor zijn landgenoten Kipruto en Koech. Een podium bezet door Kenianen, voor het eerst weer sinds 1992. Soms laat een van de Kenianen bij een WK of Spelen wel eens een gaatje vallen, en kan een Marokkaan of een Spanjaard nog wel eens naar het brons snellen, maar gisteren werden dat presentje niet uitgedeeld. Vroemen (8.13,25) eindigde als tweede Europeaan, achter de Spanjaard Luis Martin, die hem net even voorbleef. Dat schetst de verhoudingen. Twee jaar geleden werd Vroemen ook tweede op de EK, ook toen achter een Spanjaard. Al zegt het Vroemen weinig, die indeling in werelddelen. `Kenianen zijn ook mensen; op zo'n mondiaal toernooi moet je de wereld niet in hokjes indelen. Je moet gewoon hard doorlopen.' Na twaalfhonderd meter, op het moment dat de Kenianen weer eens een versnelling inzetten, voelde de chemicus zijn benen verzuren. Hij viel wat terug, maar de bizarre flits over dat olympisch diploma bracht hem terug in het juiste spoor. Al wist hij na afloop niet precies bij welke klassering een diploma werd uitgereikt. `Is het topacht? O, topzes. Nou mooi.' Vroemen heeft wel eens gezegd dat hij blij is dat er bij mondiale toernooien slechts drie Kenianen mogen lopen, want: `Als ik in Eldoret in West-Kenia achter de pinautomaat sta, en er staan twintig man voor me, dan is de helft daarvan sneller op de steeple.' Die uitspraak relativeerde hij in Athene. `Het zullen er een stuk of zes zijn.' De beste steepleloper uit Kenia was er gisteren trouwens niet eens bij. Stephen Cherono ging twee jaar geleden voor Qatar lopen, waar hem een zak met oliedollars wachtte. Hij gaat tegenwoordig als Saif Saeed Shaheen door het leven en werd vorig jaar in Parijs wereldkampioen, na een zinderende strijd met zijn voormalige landgenoten. Volgens de IOC-regels was Shaheen in Athene nog niet startgerechtigd voor zijn nieuwe vaderland. Misschien was er nog een gaatje te vinden geweest om alsnog te lopen, maar dat werd afgesloten door het machtige Keniaanse IOC-lid Kip Keino. Die protesteerde heftig binnen het olympisch bestuur tegen deelname van zijn afvallige landgenoot. Een meelopende Shaheen had misschien voor onrust kunnen zorgen onder de Kenianen, zoals dat vorig jaar in Parijs ook gebeurde. Daar werd Vroemen zevende en was hij minder sterk dan in Athene. `Maar vergelijken is zinloos.' Hij is 35 jaar oud, promoveerde in de biochemie, heeft een goede baan bij Shell en zal een volgende olympiade niet meer meemaken. `Ik ben nu, zo vlak na de race nog te emotioneel om na te denken over mijn toekomst, maar is er volgend jaar natuurlijk wel weer een WK. En steeplelopen is toch wel een hele leuke bezigheid.'

Source: Volkskrant, Rolf Bos

Kameraad Hut bekent schuld

Ik schrok wel even, toen ik zaterdagavond Karst Hut zag. Hut, teamleider van de Nederlandse zeil-equipe bij de Spelen (nul medailles), keek zeer schuldbewust in de camera en verklaarde dat hij het Nederlandse volk zijn excuses aanbood voor het afschuwelijke falen van de zeilers.

Hut deed me sterk denken aan zo'n afgezette Oost-Europese volkstribuun, zoals je die nog wel eens ziet langskomen in een documentaire over communistische showprocessen in de jaren vijftig. Hoor je na de schuldigverklaring ook die verontschuldigingen aan het volk en de erkenning dat hij op schandelijke wijze is tekortgeschoten. Plus het verzoek zo snel mogelijk te worden geëxecuteerd als boetedoening voor het verraad.

Zo ver ging Karst Hut niet, maar het scheelde niet veel. Die Hut is flink onder handen genomen door Volkscommissaris voor Sport Joop Alberda, dacht ik nog. En inderdaad kregen we vervolgens Joop in beeld, die meedeelde dat in het olympisch Meerjarenplan de opbrengst van de zeil-equipe was vastgesteld op twee medailles. Joop keek hierbij alsof hij het verzuipen van de verantwoordelijken voor het echec zonder meer zou toejuichen.

Goed, 22 medailles. Vier minder dan het streefgetal van 25 plus één. Vier jaar geleden waren we Nederland Sportland, nu zit de klad erin. Had die kleiduivenschieter wat beter gemikt, zo'n taekwondoka een beetje doorgeschopt én hadden de zeilers zich aan de afspraken gehouden, waren we gewoon op 25 plus één geëindigd en toch weer Nederland Sportland geweest. Zo dicht ligt dat bij elkaar, in de sport.

Vrijdag hadden we een dineetje. Het nieuws dat de hockeyploeg had verloren kwam door.

'Toch maar mooi medaille nummertje 21', zei iemand van wie ik altijd had gedacht dat hij evenveel om sport gaf als een vegetariër om biefstuk. Iedereen telde gezellig mee, de afgelopen weken.

Op de atletiekbaan zag je weinig Nederlanders. Dat zei me meer over de stand van de Nederlandse sport dan alle medailles bij elkaar. Eigenlijk vond ik het trouwens ook wel zo prettig, want het verkleinde de kans op gruwelijke beelden uit het Holland Bierhuis.

De hockeyvrouwen stegen deze week sterk in mijn achting met hun overtuigende vertoon van woede en verdriet na de nederlaag in de finale. Zo hoort dat. Zilver is walgelijk, nog erger dan brons. Het was spijtig dat coach Lammers Humberto Tan geen strafcorner verkocht, toen die hem toch nog wilde feliciteren met de verdomde tweede plaats.

Schitterende zeges van El Guerrouj. Nu al legendarisch gevecht tussen Isinbajeva en Feofanova. En Kelly Holmes natuurlijk. Aan atletiek zie je dat sport voortreffelijk zonder nationalisme kan, al zijn steeds minder mensen daarvan overtuigd. Leon Haan was in Athene niet alleen veruit de beste verslaggever, hij is ook al bijna ouderwets in zijn enthousiasme voor de sportieve prestatie, ongeacht de nationaliteit van de betreffende atleet.

De vijfde plaats van Chiel Warners op de tienkamp, de zesde op de steeple van Simon Vroemen en de achtste van Gert-Jan Liefers op de 1500 meter behoren volgens mij overigens tot de beste tien Nederlandse prestaties in Athene. Waaruit maar weer blijkt dat medailles ook niet alles zeggen.

Hoewel, Joop Alberda, zondag: 'Het aantal medailles van Sydney moet voor Nederland standaard zijn. Dat is dus licht teleurstellend.' Niemand weet waarom 25 medailles voor Nederland standaard moeten zijn. Worden we anders ongelukkig? Stort de economie in? Vindt de rest van de wereld ons belachelijk, als we minder dan 25 medailles hebben?

Kijk trouwens nog maar eens goed naar die 22 medailles van Athene, want dat halen we nooit meer. De Chinezen winnen de volgende keer 80 gouden medailles en alleen Anky van Grunsven pakt andermaal goud voor Nederland, behalve wanneer de Chinezen op de steppen van Dzjoengarije een Mongoolse ruiter weten te vinden die zijn paard op muziek van Rimsky-Korsakov achterstevoren in een boom laat klimmen en een nachtegaal laat nadoen. Want dan is Anky natuurlijk kansloos.

Karst Hut moet voor straf vier jaar worden verbannen naar Oost-Groningen om sloten te graven. Dat zal hem leren thuis te komen met nul medailles.

Source: Bert Wagendorp, Volkskrant

Wooow, what a race!

sixth in the Olympic Final, and what a race! I started out great, fighting right behind the Kenyans I wanted to beat so much. I tried, but it didn't work out for the medals. I knew the chances were small, and that proved to be right.

I am happy with my result; it is my best ever in a championship. I had a great kick over the last two laps, and the time was my 3rd ever. I can't complain. I will now enjoy the Holland heineken house and my collegue athletes in the Stadium for the rest of the week. And try to relax after all..... and enjoy what has happened!

Pictures

Reactions on this newsitem

Your reaction on this newsitem